Tranen met tuiten

“Hallo, allemaal….”
Bij binnenkomst van de hoogheden in de Baseliek speelt hofkapel De Knolle deze onvervalste carnavalskneiter. Met zwaaiende bewegingen zingt Vocales uit volle borst — laat ik voorzichtig zijn — minstens 55 keer “Hallo, allemaal…”. Die juf Ank toch!
En als we ons dan nog niet welkom voelen, begint de pastoor zijn carnavalsviering met de woorden:

“Welkom, wat mooi dat jullie d’r allemaole bunt”.

Carnaval, de voorbereiding op de 40 dagen durende vastentijd. Vanaf Aswoensdag tot aan Pasen. De veertigdagentijd, een periode van vasten en bezinning. Meneer pastoor blijft het toch zeggen, hoor!
Carnaval het feest van saamhorigheid, je uitleven, gekkigheid, rare fratsen en kunsten, niets is te dol. Een biertje drinken. Of meer. “Het mooiste wat er is, van optocht tot de mis”, volgens een van de Grolse diva’s.
Tijdens de overweging, op z’n Achterhoeks, wordt meneer pastoor dringend verzocht geen gekke kunsten meer uit te halen. ‘Holadiejee, onze pastoor bungelde aan een touw vanaf de kerkklokken naar benee’. Maar carnaval is zoveel meer. Carnaval vier je met een lach en een traan. En heel even tranen met tuiten.

Deerntjes oet utzelfde nös

Een moment van herdenking. Uit eerbied plaatsen de 10 carnavalshoogheden hun steek op een tafel voor het altaar. Een bijzonder moment op zich. Mooi!
Dan wordt het stil in de kerk. Heel stil. Een herdenking van twee overleden kleine meisjes, twee lieve zusjes, twee prachtige deerntjes oet utzelfde nös, dochters van prins Henk-Jan en zijn dappere Marloes. Roos en Noor. Ingetogen voorgedragen. Bewonderenswaardig, respectvol, indrukwekkend en met alle liefde van de hele wereld. De twee rode hartvormige ballonnen bewegen. Alsof de beide meisjes willen zeggen: “Toe maar mam, we zijn dicht bij je, vertel maar, we luisteren mee”. Momenten van diep respect, oorverdovende stilte, ongeloof en onmenselijk groot verdriet smelten samen en laten tranen vloeien. Een brok in vele kelen.

Wat doet het toch pijn
als ik aan jullie denk
Ik zie jullie
Ik hoor jullie
Ik voel jullie
Elke keer opnieuw

Alles heeft zijn tijd. Een leven zonder zorgen, pijn en verdriet, wie wil dat nou niet? Bij een herinnering hoort een lach en een traan. Van vreugde en verdriet. Maar bovenal de boodschap:

‘Geniet op zien tied’

Alle liefs,
AnnegritS

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: