Kiezen op elkaar, pletten maar!

Was het alweer twee jaar geleden? Ik herinner het me als gisteren. Het mobiele onderzoekscentrum voor het bevolkingsonderzoek borstkanker staat weer op een prachtig plekje in Grolle. Ze doen er alles aan om het toch een beetje aantrekkelijk te maken. Met alle uitgenodigde en aanwezige buurvrouwen kan het zomaar een gezellig uitje worden. Een kopje koffie met een roomboter amandelkransje ontbreekt. De tijd ook. Zo’n 70 vrouwen passeren vandaag de ‘revue’.

Een goed lopend borstplaatbuffet, zeg maar!

Druk met elkaar aan de klets, volgt de ‘uitnodiging’: achter deur 1, van boven graag ontkleden. Zo gepiept. Sta je daar. Beetje onhandig, beetje zenuwachtig, de spiegel vermijdend. Gelukkig heeft mijn broek van die handige zakken waarin ik mijn handen kan (ver)stoppen. Geen idee waar ik ze anders moet laten. De temperatuur in het kleine hokje, 25 graden. Heel prettig. In de hoek deo voor algemeen gebruik. Heel wenselijk. Eerlijk is eerlijk. De dames die het röntgenonderzoek uitvoeren zijn alleraardigst en doen er alles aan je op het gemak te stellen. Warme handen is op z’n minst een must.

Niet meer bewegen!

Om het borstweefsel goed in beeld te krijgen, worden de borsten tussen twee plexiglas platen afgeplat met een kracht tot 20 kilo. Gevoelskracht: minstens 50 kilo en een beetje. Jemig! Hoe platter de borst, hoe beter de foto. Kiezen op elkaar, pletten maar! Nog een keer een draai aan de knop. Niet meer bewegen, het vriendelijke verzoek. Hoe dan, vraag ik me af. Sta immers vastgeklemd tussen de klembekken van de ‘bankschroef’. Ze zijn nog net niet gekarteld. En dat 4 keer. Tenminste als ze er ‘mooi’ genoeg opstaan.

Zeker weten!

Als mannen voor onderzoek hun pieleman zo moesten laten platdrukken, dan hadden ze binnen de kortste keren een andere machine uitgevonden. Zeker weten!

Bevoorrecht

Doe misschien een beetje gekscherend, maar wat zijn we bevoorrecht om in een land als Nederland te wonen. De keus te hebben om aan zo’n preventief onderzoek mee te kunnen doen. We kennen allemaal wel iemand in onze naaste omgeving die ziek is en vecht voor zijn of haar leven.

Duizenden kaarsjes

Het liefst loop ik ‘onze basiliek’ binnen en steek duizenden kaarsjes op voor iedereen die aan een rotziekte lijdt en er alles voor over heeft om beter te worden. Voor iedereen die verder moet leven zonder hun geliefde die veel voor hen heeft betekend. Voor iedereen die, om welke reden dan ook, een steuntje in de rug kan gebruiken.

Het wachten is op een positief bericht, of eigenlijk een negatieve uitslag.
Een waxinelichtje fonkelt op het spiegelkastje.

Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: