Klinkt goed!

Een persoonlijke verhaal delen met de wijde wereld daar is best een beetje moed en lef voor nodig. Waarom ik er dan toch voor kies om het wel te doen? Gewoon om iedereen, jong, iets ouder of oud een duwtje in de rug te geven. Wacht niet te lang. Trek bij problemen in ieder geval op tijd aan de bel. Er zijn zoveel mogelijkheden en oplossingen. Als kersverse ervaringsdeskundige steek ik lotgenoten graag een hart onder de riem.

Trucjes en foefjes

Met een verminderd gehoor leer je mee omgaan. Trucjes en foefjes worden zonder blikken of bloezen onbewust toegepast. Hoe en wanneer word je ervan bewust dat je minder of zelfs slecht hoort?

Zo erg is het toch nog niet met me gesteld? Waarom praat iedereen zo zacht en waarom kan de tv niet iets harder? ‘Sorry, wat zeg je’ of gewoon ‘hè’. Allemaal vragen die je ongemerkt te vaak stelt. Je zit dan waarschijnlijk nog in de ontkenningsfase.
Wanneer ben je zover dat een afspraak bij de huisarts, gevolgd door de KNO-arts en uiteindelijk de audicien kan worden gemaakt? Ik denk pas als je de (negatieve) consequenties van slechthorendheid niet alleen ervaart, maar zeker ook onder ogen wil zien en uiteindelijk accepteert. Het laatst genoemde lastig en voor jezelf een enorme strijd. En al die vragen krijg je pas beantwoord als je daadwerkelijk een hoortoestel draagt. Beter horen maakt alles weer zoveel mooier. Wouter, doezend maol bedankt!

Bijna niet is net wel!

Charmant? Cosmetisch gezien niet. Al zijn de hoortoestellen tegenwoordig van een mooi formaat. Nou ja, mooi? Echt niet! Klein? Ja, redelijk. Zichtbaar blijft het voor je gevoel altijd. Tenzij je rijkelijk bent bedeeld met natuurlijk camouflagemateriaal. Een lange en of volle haardos.
‘Ach nee joh, je ziet het bijna niet hoor, ’t is dat je het zegt’ een goedbedoeld en opbeurende opmerking. Jao, jao, denk ik dan, bijna niet is net wel! Maar maakt dat eigenlijk wat uit? Als jij er maar baat bij hebt. Het is misschien juist goed dat een ander het ziet en het daardoor weet. Op z’n minst kan er een klein beetje rekening mee worden gehouden. Slechthorendheid is een lastige beperking maar je functioneert voor de volle 100% als je de juiste ‘Bel’ draagt. Benieuwd naar mijn allereerste ervaring? Lees snel verder.

Gepromoveerd naar luistervink 2.0

Zodra het ‘gevalletje’, ik noem haar ‘Bel’ in het oor is gepropt en het flipje netjes, bijna onzichtbaar, achter het oor hangt, gaat er een luide wereld voor me open. Een galm van hier tot ginter. Allemachtig!
Na wat testjes en via mobiel instelbare aanpassingen is het geluid van acceptabel niveau. Ik promoveer direct naar luistervink 2.0.

Een beginnersfoutje

De doorsnee, alledaagse geluiden komen feilloos binnen. Zomaar een paar simpele voorbeelden:

  • Het kraken van cadeaupapier bij het inpakken van een pakje. Hartstikke grappig dat geritsel.
  • Mijn eigen voetstappen en mijn stem. Stamp en praat ik echt zo hard?
  • De motor van de auto die minstens 10x harder raast.
  • Het neerzetten van een kopje koffie op de keukentafel klinkt alsof het met alle geweld wordt weggezet.
    Zou zomaar het geluid van Q-Music kunnen worden.
  • De telefoon gaat over en de eerste beltoon, in mijn geval Ed Sheeran’s Shape of you, direct horen. Alleen blijft het schermpje van mijn mobiel akelig zwart. Blijkt het deuntje gewoon op de radio te zijn.
    Een beginnersfoutje!
  • Het gesprek naast me aan de balie bij de apotheek. Woord voor woord krijg ik alles mee. Luistervink 2.0, dus! Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Zo staat de Privacy-code-commissie bij me op de stoep.
  • Het luiden van de kerkklokken.
    Alsof ikzelf de koster ben en op en neer aan het touw bungel.
  • De toetsen van de laptop blijken bij het aanslaan plots over een soort van pok-geluid te beschikken. Pok, pok, pok, pok, pok.
  • Mijn ervaring bij het eerste toiletbezoek stop ik maar even in de (doof-)pot.
  • En als klap op de vuurpijl een verjaardagsfeestje. Het gevoel met iedereen aan de klets te zijn geweest. Zelfs aan de andere kant van de kamer verstaan wat er gezegd wordt. Onvoorstelbaar!

Jemig, achteraf merk ik pas echt hoe slecht het gesteld is met mijn rechteroor. Belangrijker nog hoe zo’n kleine ‘Bel’ mijn dagelijkse routine zo positief beïnvloedt. Zo blij en verrast met deze nieuwe ontwikkelingen. En de tinnitus, alias Tinus, die constant, dag en nacht, zorgt voor ruis, gebrom en gepiep in mijn oor, neemt plaats op het reservebankje. Die doet even niet meer mee en wordt ver naar de achtergrond verdrongen. Van mij mag Tinus de rode kaart krijgen.

‘Bel’ staat nog niet eens op volle oorlogssterkte maar ik zit weer op het vinkentouw. Verheug me al op de eerste vers gevallen sneeuw. Wat zal dat machtig mooi knisperen.

Lieve (toekomstige) lotgenoten overwin je schroom, zet je trots een klein beetje opzij en ga ervoor. Dankzij ‘Bel’ hoor je (er) weer optimaal (bij). Je bent er nooit te jong voor!

Groet van ‘blije Vink 2.0’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: